|
|
Najlepsze aukcje!
Czas na kawały!
Lekarz rysuje pacjentowi trojkat i pyta sie pacjenta, czym mu sie to
kojarzy:
- Z gola baba - odpowiada pacjent.
Lekarz rysuje kwadrat:
- Z gola baba
Dalej nastepuje okrag, szesciokat, itp. - odpowiedz nieodmiennie
brzmi:
- Z gola baba
- Panie pan jest zboczony !!! - wola lekarz.
- Tak?? A kto mi te wszystkie swinstwa rysowal?
Siedzi facet i slyszy jakies tupanie zza okna ... patrzy a tam
sciezka biegnie do lasu ...
- Kto jest najlepszym matematykiem na swiecie?
- Kobieta: dodaje sobie urody, odejmuje lat, mnozy dzieci, dzieli loze.
god
God must love assholes -- She made so many of them.
Kierownik budowy widzi, ze jeden z podleglych mu lu-
dzi taszczy na plecach worek cementu.
- Hej, Wisniewski, a nie wygodniej by bylo na taczce?
- Probowalem panie kierowniku, ale mnie kolko w plecy
uwiera.
Telegram z Kaliforni: "Tesciowa nie zyje. Pogrzebac czy kremowac zwloki?"
Odpowiedz z Londynu: "Jedno i drugie. Lepiej nie ryzykowac."
- A czy ciebie spotkala kiedys niesprawiedliwosc ?
- Tak, jak tata mnie bije paskiem. Nie rozumiem tego, jak on byl maly
to tez bili go paskiem, to po co to dwa razy powtarzac.
energia psychiczna, dzieki czemu mamy ta liste HIHOT.
- Kim jest ta kobieta, z ktora widzialem cie wczoraj na przyjeciu?
- Moja druga zona.
- A co sie stalo z pierwsza?
- Zostala w domu.
Fredek lezy ciezko chory. W odwiedziny przychodzi kolega Hipek i
zastaje zone zalamana, zalana lzami.
- Ach, panie Hipolicie, Fredek lezy w agonii, doktorzy nie robia
zadnej nadziei.
- Czy bardzo cierpi?
- Fizycznie nie, ale moralnie cierpi jak skazaniec.
Wie, ze jest ciezko chory i boi sie panicznie smierci. Pan moglby
podniesc go nieco na duchu.
- Dobrze sprobuje.
Hipek otwiera drzwi do pokoju chorego i tubalnie wola:
- Serwus, Fredek! Umrzemy sobie, co?
Opisy gg!
Owoce dojrzewają w słońcu, ludzie zaś w świetle miłości !!!
A może Anioł na chmurce z puchu usłyszy słowa usłyszane w Duchu...???
co żołnierz ma w spodniach?? żołnierz ma w spodniach chodzić!!
... zgubiłam się w przestrzeni myśli rysujących moj świat....
Proszę Cie - pomóż mi żyć !!!
Chciałabym odejść ale przy życiu trzyma mnie niewidzialna siła :(
There
"... Życie jest piekne jeśli się tylko potrafi żyć...." Kinia :*
~~>Popieramy głodujących w Etiopii<~~
Kobieta rozmawia z jednym, patrzy na drugiego, myśli o trzecim.
Strefa gracza...!
Wiedza powszechna!
szkoła,
szkoła, termin, którego treść ulegała wielowiekowej ewolucji: w staroż. Grecji określano nim rozmowy myślicieli z uczniami na dowolne tematy, a także miejsce nauczania; w czasach cesarstwa w staroż. Rzymie termin ten (łac. schola) oznaczał już podstawową instytucję zajmującą się nauczaniem młodzieży. Współcześnie termin szkoła jest używany w wielu różnych znaczeniach, z których najpowszechniejsze to: 1) instytucja nauczająca, oświat.-wychowawcza; 2) budynek, w którym się mieści taka instytucja; 3) wykształcenie osiągnięte w takiej instytucji; 4) system instytucji oświat.-wychowawczych dających określone wykształcenie, szkolnictwo, ustrój szkolny w pewnym kraju; 5) kierunek w nauce, filozofii, literaturze itp., którego przedstawicieli łączą wspólne podstawowe poglądy i metody pracy twórczej (np. pol. szkoła mat., krak. szkoła hist., szkoła kantowska w filozofii); 6) w sztuce szkoła artystyczna. Pierwsze instytucje nauczające powstały w staroż. Grecji: państw. w Sparcie, prywatne w At...abstrakcyjna sztuka,
abstrakcyjna sztuka, abstrakcjonizm, termin określający sztukę nie przedstawiającą świata rozpoznawalnych przedmiotów, oderwaną od obrazowania rzeczywistości; dzieło abstrakcyjne jest autonomiczną, odrębną rzeczywistością, zbudowaną z układów linii, form, barw lub brył. Tendencje do ujmowania rzeczywistości w formy abstrakcyjne były obecne w sztuce wielu środowisk i okresów, jednak dopiero w XX w. sz.a. stała się jednym z najważniejszych nurtów artyst. epoki. W sztuce abstrakcyjnej zarysowały się 2 podstawowe nurty: abstrakcja geom., polegająca na operowaniu różnorodnymi formami geom. i abstrakcja org., w której są stosowane formy nieregularne sugerujące kształty organiczne. Sztuka abstrakcyjna jest konsekwencją zapoczątkowanej w malarstwie eur. 2. poł. XIX w. stopniowej rezygnacji z wątków tematycznych; proces ten, narastając od impresjonizmu do kubizmu, przygotował grunt dla sztuki abstrakcyjnej W pełni świadome podjęcie problematyki abstrakc. wiązało się z działalnością teoret. ...
Encyklopedia!
AFRYKA
Afryka: Sahara
Afryka: żyrafy na sawannie Tanzanii
Afryka: mieszkanka Tanzanii
drugi co do wielkości kontynent świata położony w większości na półkuli wsch. po obu stronach równika; od Europy oddzielony wodami M. Śródziemnego (minimalna odległość w Cieśn. Gibraltarskiej - 14 km), od Azji - Kanałem Sueskim i M. Czerwonym; od zach. oblewany wodami O. Atlantyckiego, od wsch. - O. Indyjskiego; pow. 30,3 mln km2; rozciągłość południkowa 8000 km, równoleżnikowa - 7500 km; skrajnymi punktami A. są przylądki: na płn. Ra's al-Ghiran (Biały), 37° 21' N, na wsch. - Hafun, 51°23' E, na płd. - Igielny, 34°51' S, na zach. - Almadi (Zielony), 17°33' W; linia brzegowa słabo rozwinięta; wyspy nieliczne, zajmują zaledwie 2% pow., najw. Madagaskar, Kanaryjskie, Maskareny, Zielonego Przylądka, Sokotra.TYBETAŃSKA SZTUKA
Tybetańska sztuka, tanka, sztandar przedstawiający mandalę z postacią boską w centrum
ukształtowana pod wpływem sztuki płn.indyjskiej, nepalskiej i chiń., związana ściśle z religią; od V w. p.n.e. do VI w. n.e. w zach. części kraju rozwijała się kultura megalitów; rozwój od VII w. (zjednoczenie plemion tybetańskich, panowanie króla Srong-tsan Gam-po, wprowadzenie buddyzmu), powstają świątynie, klasztory, pałac w Lhasie (VII w.); malowidła ścienne i rzeźby pod wpływem nepalskim, a gł. indyjskim; z tego okresu wyróżnia się inkrustowany klejnotami posąg Buddy w świątyni Dżo-wo-khang-w Lhasie (VII w., dar dla Srong-Tsan Gam-po od jego chińskiej żony); w architekturze wykształcają się stopniowo odrębne cechy (np. odmienne aniżeli w Indiach czy Nepalu formy stupy, zw. czorten); rozwija się rzeźba odlewana w brązie (małe i średniej wielkości figurki o tematyce rel.). Rozkwit sz.t. przypada na XVII-XIX w. (dominują wpływy chiń.); ok. 1694 w Lhasie dla piątego dalajlamy jako zimowa rezydencj...
Wielka literatura!
j rodziny.
Dziś skarzę cię za dawne i za świeże winy,
Dziś zdasz mi sprawę z mojej fortuny zaboru,
Nim pomszczę się obelgi mojego honoru!"
Lecz Sędzia żegnając się krzyknął: "W imię Ojca
I Syna! tfu! Mospanie Hrabia, czy waść zbojca?
Przebóg! czy to się zgadza z Pana urodzeniem,
Wychowaniem i z Pana na świecie znaczeniem?
Nie pozwolę skrzywdzić się!" - Wtem Sędziego słudzy
Biegli, jedni z kijami, ze strzelbami drudzy;
Pan Tadeusz 345
Adam Mickiewicz
Wojski, stojąc z daleka, poglądał ciekawie
W oczy panu Hrabiemu, a nóż miał w rękawie.
Już mieli zacząć bitwę, lecz Sędzia przeszkodził;
Próżno było bronić się, nowy wróg nadchodził:
Postrzeżono w olszynie blask, wystrzał rusznicy!
Most na rzece zahuczał tętentem konnicy
I "Hajże na Soplicę!" tysiąc głosów wrzasło.
Wzdrygnął się Sędzia, poznał Gerwazego hasło.
"Nic to - zawołał Hrabia - będzie tu nas więcéj,
Poddaj się, Sędzio, to są moi sprzymierzeńcy".
Wtem Asesor nadbiegał krzycząc: "Areszt kładę
W imię Imperatorsk
karmić sensacjami i ssie mnie bez tego. Wie pan, jak soliter.
- Soliter woli raczej mięso. Odnoszę wrażenie, że aktualnie nie powinna pani chyba narzekać na brak zagadek i tajemnic?
- Skąd pan wie?
- Sama mi pani daje do zrozumienia...
- Pan mi daje do zrozumienia rzeczy, od których włos się jeży na głowie. Wydaje mi się, że to, co pan robi... zapewne także robił pan w przeszłości... to są sprawy, które mnie zawsze szalenie pociągały. Czy ja bym się nie mogła jakoś w to wplątać?
- Nie - odparł spokojnie, nie usiłując nawet zaprzeczać moim insynuacjom. - Nie mogłaby pani. Do tego trzeba mieć odpowiednie przygotowanie i rozmaite cechy, których pani brakuje. Na przykład cierpliwość...
W żaden sposób nie mogłam go zrozumieć. Jeśli był czymś takim, o czym się jasno nie mówi, powinien się stanowczo wyprzeć, i wówczas wiedziałabym na pewno, że jest. Nie wypierał się wcale, wobec czego tym bardziej nie wiedziałam. Prezentował okropną szczerość, z której absolutnie nic nie wynikało.
Z ce
ękę.
- Ja też wychodzę.
- Moje uszanowanie panom. Może pan inżynier powie panu dziedzicowi, że mam świeży transport parówek, takie, jakie pan dziedzic lubi, wołkowyskie.
Gejżanowski pochłonięty rozmową, którą chciał odbyć z posterunkowym, nie bardzo zrozumiał, o co Litowce chodzi. Odpowiedział jednak:
- Dobrze, powiem.
Przy drzwiach zatrzymali się jeden drugiemu ustępując miejsca. Na dworze gęstniał zmierzch. Kłąb wiatru wpadł przez otwarte drzwi sklepu. Papiery zaścielające stoliki uniosły się pod podmuchem. Gwizd przeleciał po ścianach.
- Ależ wichura! - krzyknął spoza kontuaru Litowka.
Nawrocki odpowiedział śmiechem, nacisnął czapkę na oczy i ramieniem lekko, choć energicznie pchnął przed siebie Gejżanowskiego.
Gdy wyszli, Litowka stał jeszcze długą chwilę, ciągle wpatrzony w drzwi, jakby oczekiwał ich powrotu. Wreszcie odetchnął głęboko i okrakiem przysiadł na wysokim stołku. Otarł rękawem spocone czoło, potem sięgnął po butelkę, nalał jeden kieliszek, wypił, napełnił drugi
|
